Op het land
Mooie landschappen dienen zich vooral op vakantie aan. Maar helaas niet altijd op het juiste moment. Misschien een goede reden om nog eens terug te gaan?

Klik op een foto voor een vergroting. Door buiten de vergroting te klikken kun je weer terug.

De Saarschleife

Zo’n lus in de rivier is logistiek een ramp en als zodanig wel geschikt voor enig ramptoerisme. Maar wie de Saarschleife van hieruit wil bekijken zal alleen via omwegen deze plek bereiken.

De andere berg

Het gras op de andere berg is altijd lekkerder. Dat stuk lopen, hebben ze er graag voor over. Maar daar aangekomen, blijkt al vlug die éérste berg de andere te zijn en sjokken ze maar weer terug.

San Gimignano

Hoe hoger de toren van het familie-eigendom, hoe meer prestige. In het San Gimignano van de veertiende eeuw lagen zo de belangen. Helaas zagen ze toen de bui nog niet hangen.

Eenzame boerderij

Op een heuvel in Toscane ligt een eenzame boerderij. Onafhankelijk, op zich zelf. Totdat op een dag alle stoppen doorslaan en, al is het maar kort, met de komst van de elektricien, die eenzaamheid verholpen wordt.

Onderweg naar verder

Het koren dat afgelopen tijd dit landschap liet bewegen, is sinds kort verdwenen. De heuvels en de weg golven nog wat na. De auto’s, onderweg naar verder, geven het landschap leeg terug.

Uniek Toscane

In fotoboeken van Toscane tref je zulke foto’s aan. Je denkt: zo ziet het er dus uit en besluit daar heen te gaan. Daar ga je dan op zoek naar net zo’n mooie weg. Nergens te vinden! Of heb ik alleen die pech.

Verkoeling

Op een warme zomerdag is het een weldaad ergens verkoeling te vinden. Een frisse bron is goed, maar een kabbelend beekje of iets in die trant, wijst zij doorgaans ook niet van de hand.

Kasteel

In het gebergte liggen grotten als kastelen. Dat is niet overdreven, want om het zeker te weten, hebben ze geprobeerd of een kasteel er in zou gaan. Dat lukte en toen hebben ze het meteen maar laten staan.

De bui

Vermomd als mistdeken klimt de bui uit het dal omhoog, tegen wind en nog meer wolken aan. Van de vermoeide boom ontsnapt keer op keer een krakerige zucht. De regen prikt in ons gezicht. Gelukkig dat dertig meter verder een gastvrije almhütte ligt.

De oversteek

Voorzichtig kruipen de zonnestralen vanaf links door het beukenbos. Tussen de stammen door bereiken ze de oever. De oversteek van de beek duurt maar heel even en wonder boven wonder zijn ze daarbij droog gebleven.

De dappere hond

Aan de oever van het meer stond een hond die nergens bang voor was. Wolken, kom maar op. Wind, waai maar harder. Meer, hij wil vooral veel meer. Ik ben bang voor niets, dacht hij en blafte nog een keer.

Appeldijk

Voorjaar, zaterdagmorgen, jassen aan en dan op weg. Dat ziet er hier op deze dijk heel verschillend uit. Waar op weg van Beesd naar Deil de een nog vogels hoort, juist daar, droomt de ander bocht na bocht zijn safari bij elkaar.

Die Saarschleife

Zo’n lus in de rivier is logistiek een ramp en als zodanig wel geschikt voor enig ramptoerisme. Maar wie de Saarschleife van hieruit wil bekijken zal alleen via omwegen deze plek bereiken.

De andere berg

Het gras op de andere berg is altijd lekkerder. Dat stuk lopen, hebben ze er graag voor over. Maar daar aangekomen, blijkt al vlug die éérste berg de andere te zijn en sjokken ze maar weer terug.

San Gimignano

Hoe hoger de toren van het familie-eigendom, hoe meer prestige. In het San Gimignano van de veertiende eeuw lagen zo de belangen. Helaas zagen ze toen de bui nog niet hangen.

Eenzame boerderij

Op een heuvel in Toscane ligt een eenzame boerderij. Onafhankelijk, op zich zelf. Totdat op een dag alle stoppen doorslaan en, al is het maar kort, met de komst van de elektricien, die eenzaamheid verholpen wordt.

Onderweg naar verder

Het koren dat afgelopen tijd dit landschap liet bewegen, is sinds kort verdwenen. De heuvels en de weg golven nog wat na. De auto’s, onderweg naar verder, geven het landschap leeg terug.

Uniek Toscane

In fotoboeken van Toscane tref je zulke foto’s aan. Je denkt: zo ziet het er dus uit en besluit daar heen te gaan. Daar ga je dan op zoek naar net zo’n mooie weg. Nergens te vinden! Of heb ik alleen die pech.

Verkoeling

Op een warme zomerdag is het een weldaad ergens verkoeling te vinden. Een frisse bron is goed, maar een kabbelend beekje of iets in die trant, wijst zij doorgaans ook niet van de hand.

Kasteel

In het gebergte liggen grotten als kastelen. Dat is niet overdreven, want om het zeker te weten, hebben ze geprobeerd of een kasteel er in zou gaan. Dat lukte en toen hebben ze het meteen maar laten staan.

De bui

Vermomd als mistdeken klimt de bui uit het dal omhoog, tegen wind en nog meer wolken aan. Van de vermoeide boom ontsnapt keer op keer een krakerige zucht. De regen prikt in ons gezicht. Gelukkig dat dertig meter verder een gastvrije almhütte ligt.

De oversteek

Voorzichtig kruipen de zonnestralen vanaf links door het beukenbos. Tussen de stammen door bereiken ze de oever. De oversteek van de beek duurt maar heel even en wonder boven wonder zijn ze daarbij droog gebleven.

De dappere hond

Aan de oever van het meer stond een hond die nergens bang voor was. Wolken, kom maar op. Wind, waai maar harder. Meer, hij wil vooral veel meer. Ik ben bang voor niets, dacht hij en blafte nog een keer.

Appeldijk

Voorjaar, zaterdagmorgen, jassen aan en dan op weg. Dat ziet er hier op deze dijk heel verschillend uit. Waar op weg van Beesd naar Deil de een nog vogels hoort, juist daar, droomt de ander bocht na bocht zijn safari bij elkaar.
© Foto’s en teksten op deze site zijn van Henk Hoedemaekers.